กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 260 กลายเป็นเพื่อนบ้าน
“อ๊า! เธอเป็นลมแล้ว!” คนใกล้ ๆ ร้องอุทาน
หลินอวี่ลั่วหยิบโทรศัพท์มือถือโทรเรียกรถพยาบาลหมายเลข 120 จากนั้นก็หันไปพูดกับพวกคนรับจ้างที่หลี่ฮุ่ยหรูพามาอย่างเย็นชา “ในเมื่อพวกคุณเป็นพวกเดียวกับเธอ ต่อจากนี้ก็ดูแลเรื่องของเธอด้วย”
หลี่ฮุ่ยหรูเป็นแกนนำของผู้หญิงกลุ่มนี้ ตอนนี้หลี่ฮุ่ยหรูเป็นลมไปแล้ว พวกนั้นก็ไม่รู้จะทำยังไง ต่างวิ่งวุ่นไปมาราวกับแมลงวันไร้หัว
หลินอวี่ลั่วมองหลี่ฮุ่ยหรูอยู่นาน เห็นเธออายุมากแล้ว สุดท้ายก็ใจอ่อนยอมรออยู่ที่เดิมจนรถพยาบาลมาถึง แล้วจึงเตรียมตัวจากไป
แต่ก่อนขึ้นรถ จู่ ๆ เธอก็นึกได้ว่าเสิ่นซือหานยังอยู่ข้าง ๆ
“เอ่อ…เมื่อกี้ขอบคุณคุณนะ” หลินอวี่ลั่วพูดอย่างเขินอาย
เสิ่นซือหานเลิกคิ้ว “ขอบคุณเรื่องอะไร?”
“ถ้าเมื่อกี้คุณไม่ช่วย ฉันคงถูกเธอกระชากหนังศีรษะหลุดไปแล้ว” หลินอวี่ลั่วตอบตามตรง