กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 262 จะใส่ใจหรือเปล่า
ซ่งเหยียนเหยียนเบิกตากว้าง จ้องเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
แต่สีหน้าเสิ่นซือหานเย็นชาอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ล้อเล่น
เธออ้าปาก ตั้งใจจะพูดอะไรต่อ แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ปาก
ซ่งเหยียนเหยียนลงจากรถอย่างเหม่อลอย ได้แต่มองเสิ่นซือหานขับรถออกไป
ผ่านไปครู่ใหญ่เธอถึงได้สติว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น
บ้าจริง!
เสิ่นซือหานหมายความว่ายังไง?
ซ่งเหยียนเหยียนยกมือเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วสั่งคนขับว่า “ตามรถคันหน้าคันนั้นไป!”
ในหัวเริ่มมีความคิดผุดขึ้นมาบ้างแล้ว ยิ่งซ่งเหยียนเหยียนคิดก็ยิ่งไม่พอใจ