บทที่ 249 โยนความผิดให้เธอ

บทที่ 249 โยนความผิดให้เธอ

“เธอ!” ตอนแรกซ่งเหยียนเหยียนเห็นว่าเจียงเหยี่ยนดูสง่างามไม่น้อย ในใจยังรู้สึกไม่ยุติธรรมอยู่เลยว่าทำไมหลินอวี่ลั่วถึงได้เกาะผู้ชายดี ๆ แบบนี้อยู่เสมอ

คิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่ไว้หน้าเธอต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้!

หลินอวี่ลั่วเห็นใบหน้าของซ่งเหยียนเหยียนแดงก่ำจนคล้ายตับหมู ก็อดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้

แต่เพิ่งจะหัวเราะได้แค่เสียงเดียว เธอก็รู้สึกได้ถึงสายตาลุ่มลึกคู่หนึ่งที่จับจ้องมาทางเธอ

หลินอวี่ลั่วเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาเรียวยาวลึกล้ำของเสิ่นซือหาน

เธอชะงักไป หรือว่าเสิ่นซือหานกำลังโกรธที่เธอหัวเราะเยาะซ่งเหยียนเหยียน

รอยยิ้มบนใบหน้าหลินอวี่ลั่วจางหายไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกอึดอัดในใจก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เธอเม้มปาก กัดฟันฝืนทำ เดินอ้อมพวกเขาออกไป

“อวี่ลั่ว รอฉันด้วย” แววตาเจียงเหยี่ยนวาววับขึ้น เขาเร่งฝีเท้าตามไป