กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 235 หนีความผิด
“สาวน้อยผิวนุ่มขนาดนี้ พี่ชายจะทำให้เธอสุขจนลืมตัวเลย!” ชายหน้าแผลยื่นมือออกไปหมายจะลูบหัวไหล่เธอ
แต่ยังไม่ทันทำสำเร็จ ลูกดอกอันหนึ่งก็พุ่งมาปักหลังมือของเขา เลือดไหลออกมาทันที
“อ๊าก! ใครน่ะ?” ชายหน้าแผลตะโกน แล้วมองไปรอบ ๆ กลับเห็นคนอื่นยังคงทำธุระของตัวเองอย่างไม่รู้ไม่ชี้
“แย่แล้ว! หรือว่าจะมีคนตามพวกเรามา?” ชายหัวล้านผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ
ชายหน้าแผลดึงลูกดอกที่ปักหลังมือออก “ออกเดินทางต่อ!”
พูดจบเขาก็ถลึงตามองหลินอวี่ลั่วด้วยความแค้น ราวกับกำลังโทษว่าเธอทำให้เขาหลงมัวเมาจนหน้ามืด
แต่เขาเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างก็เซถลาแล้วล้มฟาดลงกับพื้นอย่างแรง
“นายเป็นอะไร? รีบลุกขึ้น!” พวกเดียวกันที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็เหงื่อเย็นแตกพลั่ก
พวกเขาเพิ่งย่อตัวลงเตรียมตรวจดู ก็มีลูกดอกอีกหลายดอกพุ่งมาปักขมับของพวกเขาทีละคน