กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 236 ทำให้เขาหนีไม่พ้น
เธอไม่กล้าก่อเรื่องให้ครอบครัวอีก แต่ความเกลียดชังที่มีต่อหลินอวี่ลั่วกลับก่อเกิดเป็นความแค้นในใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอต้องรีบหาโอกาสเห็นหลินอวี่ลั่วเสียหน้าให้ได้!
ซูเจียกลอกตาไปมา ไม่นานก็นึกแผนอันยอดเยี่ยมขึ้นมาได้
หลินอวี่ลั่วกลับเข้าห้องเรียน แล้วสังเกตว่ามีสายตาประหลาดคู่หนึ่งจับจ้องเธออยู่ตลอด
เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ แต่ก็หาความผิดปกติไม่เจอ
เธอค่อย ๆ ยกมุมปากขึ้น ดูท่าครั้งนี้พอกลับมา ก็มีคนทนไม่ไหวอยากลงมือกับเธออีกแล้ว
หลังเลิกเรียนช่วงเช้า จ้าวเยี่ยนหลินเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “ช่วงนี้เธอเป็นอะไร? ทำไมไม่มาเรียนทั้งเดือน?”
หลินอวี่ลั่วยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่ฉันคิดว่าด้วยความสัมพันธ์ของเราตอนนี้ เราควรเว้นระยะห่างกันหน่อย”
“หลินอวี่ลั่ว ทำไมเธอใจร้ายกับฉันตลอดเลย?” จ้าวเยี่ยนหลินขมวดคิ้ว