กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 227 สับเปลี่ยนตัว
หลินอวี่ลั่วปวดหัวมาก แอลกอฮอล์ในร่างกายคอยทำให้เธอมึนชา จนอยากหลับไป
แต่รอบข้างกลับมีกลิ่นอายแปลกหน้าโชยมาเป็นระลอก กลิ่นอายพวกนั้นไม่เหมือนของเสิ่นซือหาน แถมยังมีกลิ่นบุหรี่ฉุนจัด ชวนให้คลื่นไส้
เธอขมวดคิ้ว ความรู้สึกถึงอันตรายที่ผุดขึ้นในใจช่วยให้เธอฝืนรวบรวมสติ
หลินอวี่ลั่วเพิ่งลืมตาขึ้นได้เพียงนิดเดียว ก็เห็นเมิ่งอีฝานถูกคนมัดแน่นหนาแล้วพาเข้าไปข้างหน้า
สมองของเธอเหมือนระเบิดตูม แล้วก็รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าสถานการณ์ของเธอในตอนนี้ไม่ต่างจากเมิ่งอีฝาน
ส่วนเงาร่างที่อยู่หน้าสุดก็ดูคุ้นตาอยู่บ้าง
คนนั้นคือ…เสิ่นอวี้!
เขาพาพวกเขามาที่นี่ได้ยังไง?
หลินอวี่ลั่วรู้สึกว่าสมองอื้ออึง พอเห็นคนพวกนั้นกำลังจะพาเธอเข้าไปในทางเดินแคบ ๆ ของห้องลับข้างหน้า เธอก็แอบขยับมือไปกดอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งบนกำไลข้อมือ