กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 228 ตัวจริงหรือตัวปลอมของหลินอวี่ลั่ว
พอได้ยินคำพูดนี้ เจิ้งหย่วนก็ขมวดคิ้ว ตวาดอย่างเดือดดาล “อย่าได้คืบจะเอาศอก!”
เสิ่นอวี้แค่นหัวเราะเย็นชา “คิดว่าตอนนี้พวกนายมีสิทธิ์มาต่อรองกับฉันหรือ?”
เสิ่นซือหานกำหมัดแน่น “พวกเราไป”
พูดจบ เขาก็พา “หลินอวี่ลั่ว” เตรียมจะจากไป
เจิ้งหย่วนเรียกเขาอย่างไม่ยินยอม “ลูกพี่…”
ฝีเท้าของเสิ่นซือหานชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความหม่นหมอง “ครั้งนี้ฉันประมาทเอง ฉันจะรับผิดชอบกับเรื่องนี้ นายวางใจเถอะ ถ้ามันไม่ยอมปล่อยคนของฉันออกมา ฉันจะสู้กับมันจนตายกันไปข้างแน่นอน!”
เจิ้งหย่วนรู้ว่าตอนนี้พวกเขาเสียเปรียบ จึงไม่กล้าพูดอะไรต่อ ได้แต่รีบเดินตามออกไป
หลังแน่ใจว่าพวกเขาจากไปไกลแล้ว เสิ่นอวี้จึงกลับเข้าไปในห้องลับ
หลินอวี่ลั่วรู้สึกว่ามีคนเดินเข้ามาใกล้ จึงหลับตาลงอีกครั้ง