บทที่ 226 ติดกับดัก

บทที่ 226 ติดกับดัก

เสิ่นซือหานมองตรงไปข้างหน้าเสมอ แต่หางตายังเหลือบเห็นหลินอวี่ลั่วกำลังจ้องพวกเขา

อารมณ์ซับซ้อนเอ่อล้นขึ้นในใจเขา ถ้าตอนนี้หญิงสาวคนนั้นพุ่งเข้ามาตบตีเขาสักยก บางทีเขาอาจรู้สึกดีขึ้นก็ได้

แต่หลินอวี่ลั่วไม่ได้ทำเช่นนั้น เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ดึงเมิ่งอีฝานเดินจากไป

หลิ่วซือซือขยับริมฝีปากแดงเข้าไปใกล้หูเขาแล้วกระซิบ “ฉันเห็นคุณเอาแต่มองผู้หญิงคนนั้น ที่แท้คุณชอบผู้หญิงใสซื่อแบบนั้นนี่เอง แต่ฉันก็ยังตัดใจยกคุณให้คนอื่นไม่ได้ สุดหล่อ ไปเต้นกันเถอะ!”

เสิ่นซือหานหลุบตาลง มองเธอลึก ๆ “เธอจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจตอนนี้หรือ?”

หลิ่วซือซือกะพริบตาอย่างประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร

ชายหนุ่มไม่ตอบอีก แล้วก้าวยาว ๆ ไปยังฟลอร์เต้นรำ

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นเยียบที่แผ่ออกจากตัวเขา หลิ่วซือซือก็ใจเริ่มสังหรณ์ไม่ดี แต่เธอก็ยังตัดใจทิ้งต้นไม้ใหญ่ที่เพิ่งเกาะได้ยาก ๆ ไม่ลง!