กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 206 เธอไม่ใช่ดอกบัวขาวผู้บริสุทธิ์
ฉู่หย่าหานจำได้ชัดว่าเสียงหนึ่งในนั้นเป็นเสียงของผอ.จาง
เธอหันกลับไป ก็เห็นผอ.จางพาหยางไป๋เฉิงเดินเข้ามา
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” ผอ.จางมองแอ่งน้ำขนาดใหญ่ตรงหน้าประตูห้องเรียน สีหน้าดูไม่น่ามองนัก
วันนี้เขาตั้งใจพาหยางไป๋เฉิงมาเดินชมโรงเรียน อยากกระชับความสัมพันธ์กับเขา เพื่อให้หยางไป๋เฉิงรับศิษย์เพิ่มจากโรงเรียนของพวกเขาอีกคน
เรื่องนี้ย่อมเป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเขาในฐานะอาจารย์ใหญ่ไม่น้อย
แต่สภาพเละเทะเต็มพื้นในตอนนี้ชัดเจนว่าทำให้หยางไป๋เฉิงเห็นเรื่องน่าขันเข้าแล้ว!
“ผอ.จาง เป็นความผิดของเธอทั้งหมด!” ฉู่หย่าหานชี้ไปทางหลินอวี่ลั่วโดยไม่ลังเล “ก่อนหน้านี้เธอทำผิด พอฉันตำหนิเธอ เธอก็แก้แค้นฉันแบบนี้ นักเรียนแบบนี้ไม่มีคุณสมบัติจะอยู่โรงเรียนของเราต่อ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าหยางไป๋เฉิงก็ย่ำแย่ลง
น้องสาวคนโปรดของเขาต้องใช้ชีวิตถูกคนรังแกแบบนี้ในโรงเรียนมาตลอดหรือ?