กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 207 นี่มันจงใจเล่นงานเธอชัด ๆ
ในชั่วขณะที่สายตาของเสิ่นซือหานสบกับเธอ นัยน์ตาเรียวลึกคู่นั้นก็ฉายแววอ่อนโยนขึ้นมาหลายระลอกอย่างเห็นได้ชัด
เขาหยุดอยู่ข้างผอ.จาง กวาดสายตามองนักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีรอบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบว่า “ผอ.จาง ผมคิดว่าที่อาจารย์ฉู่เข้าใจนักเรียนหลินผิดมากขนาดนี้ นักเรียนคนอื่นก็มีส่วนรับผิดชอบด้วย”
เสิ่นซือหานเปิดคลิปที่บันทึกภาพนักเรียนรุมล้อมหลินอวี่ลั่วเมื่อเช้านี้ให้ผอ.จางดู
เพราะหยางไป๋เฉิงอยู่ข้าง ๆ ผอ.จางจึงรู้ว่าตัวเองควรประพฤติตนเป็นแบบอย่าง
เขาตบฝ่ามือลงบนโต๊ะบรรยายอย่างแรง ก่อนตวาดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “ที่แท้ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วย พวกเธอก็อยู่ในวัยสดใสกันทั้งนั้น ทำไมถึงทำเรื่องต่ำช้าแบบนี้ได้?”
นักเรียนหญิงคนหนึ่งด้านล่างพึมพำอย่างไม่พอใจว่า “แต่ว่า…มีหลักฐานแล้วนี่ รูปพวกนั้น…”