กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 204 จิ้งจอกสาวยั่วยวนผู้ชาย
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำให้หลินอวี่ลั่วสงบใจลง
เธอหันกลับไป อาศัยแสงไฟถนนสีเหลืองสลัวมองเห็นใบหน้าของชายหนุ่มชัดเจน
“ซือหาน เป็นคุณจริง ๆ ด้วย!” หลินอวี่ลั่วตบอกตัวเองเบา ๆ “ฉันนึกว่าเป็นคนร้าย ที่แท่ก็แค่ตกใจไปเอง”
คดีลักพาตัวเมื่อไม่นานมานี้ทิ้งเงามืดไว้ในใจเธอไม่น้อย
เสิ่นซือหานยื่นมือที่ข้อนิ้วเด่นชัดออกมา แล้วใช้นิ้วช่วยจัดปอยผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอไปทัดไว้หลังหู “คืนนี้ทำไมถึงกลับมากับผู้ชายคนอื่น?”
หลินอวี่ลั่วกะพริบตา ก่อนจะนึกได้ว่าเขาหมายถึงจ้าวเยี่ยนหลิน จึงเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นคืนนี้ให้เขาฟังตามตรง
“จริงสิ! ร่างกายคุณเป็นยังไงบ้าง?” หลินอวี่ลั่วคว้ามือเขาไว้ สีหน้าร้อนใจ
“ตอนเห็นคุณ ฉันก็หายดีแล้ว” ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาจุมพิตเบา ๆ บนหน้าผากเธอ
แก้มของหลินอวี่ลั่วแดงระเรื่อขึ้นสองข้าง “รู้ไหมว่าตอนฉันได้ยินคุณพูดแบบนั้น ฉันเป็นห่วงแค่ไหน? ต่อไปอย่าล้อเล่นแบบนี้อีก”