กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 203 รถคันประหลาด
เห็นชุยจื่อเกิงมีท่าทีทรมาน ฮวาฮวาก็อดพูดไม่ได้ว่า “ใช่! ส่งเธอกลับไปพักก่อนเถอะ ตอนนี้เธอต้องพักแล้ว!”
ได้ยินแม้แต่ฮวาฮวาพูดแบบนี้ หลินอวี่ลั่วก็ไม่สะดวกจะถ่วงเวลาอีก
พวกเธอช่วยกันพยุงชุยจื่อเกิงขึ้นรถของจ้าวเยี่ยนหลิน เด็กสาวสามคนเบียดกันอยู่ที่เบาะหลัง จ้าวเยี่ยนหลินสตาร์ตรถ มุ่งหน้าไปยังหอพักในโรงเรียน
ตอนนี้มีรถมายบัคสีดำคันหนึ่งจอดอยู่ใกล้ ๆ
ชายบนเบาะหลังมองภาพเมื่อครู่นี้ผ่านกระจกรถ ใบหน้าหล่อคมมีไอเย็นปกคลุม
เจิ้งหย่วนที่นั่งข้างเขาพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “เธอคงเป็นห่วงเพื่อนมากเกินไป ถึงได้ขึ้นรถผู้ชายคนอื่น”
พูดจบก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากเสิ่นซือหาน ซึ่งเจือด้วยความเป็นเจ้าของอย่างเข้มข้น
เขาหัวเราะเย็นชา “จ้าวเยี่ยนหลินชอบช่วยเหลือคนอื่นจริง ๆ”
เมื่อนึกถึงแววตาร้อนแรงที่จ้าวเยี่ยนหลินใช้มองหลินอวี่ลั่วเมื่อครู่ ระหว่างคิ้วของเสิ่นซือหานก็เต็มไปด้วยไอสังหาร