กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 196 มาเพราะหลินอวี่ลั่ว
“อายุยังน้อยก็มีผลงานยิ่งใหญ่ขนาดนี้ น่านับถือจริง ๆ ได้เรียนกับเขาถือเป็นเกียรติมาก”
“ดูท่าคนเรียนวาดภาพต่อไปคงมีเพิ่มขึ้นเยอะ แค่เพื่อจะได้เห็นอาจารย์หยาง ฉันก็ต้องไปเรียนแล้ว แค่คิดภาพในอนาคตยังนึกออกเลยว่าจะเป็นยังไง”
“ถ้าใครได้เป็นศิษย์ของอาจารย์หยาง คงมีความสุขมากจนนอนฝันยังยิ้มเลย”
…
การมาของหยางไป๋เฉิงทำให้สาว ๆ ทั้งโรงเรียนใจละลาย เพราะนอกจากเสิ่นซือหานแล้ว เขาเป็นผู้ชายหล่อระดับตัวจริงคนที่สองที่พวกเธอเคยเห็น จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร
ทว่าหลินอวี่ลั่วในตอนนี้กลับเงียบผิดปกติ คิ้วขมวด สีหน้าดูลึกซึ้งชวนให้สงสัย ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
“เธอเป็นอะไรไป? ดูพวกเธอสิ ตื่นเต้นกันขนาดนั้น ทำไมเธอไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไรเลย?” หลิวเซียวเซียวหันมาเห็นท่าทางของหลินอวี่ลั่วไม่ค่อยปกติ จึงถามเสียงเบา