กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 195 โฉมหน้าที่แท้จริงของคุณหยาง
“ไม่ต้องรีบร้อน มีฉันอยู่ เธอไม่เป็นไรแน่นอน อีกอย่างก็แค่ทำความสะอาดเอง มีคนครบก็พอแล้วไม่ใช่หรือ?”
แม้เสิ่นซือหานจะรู้ว่าตัวเองกำลังอาศัยตำแหน่งหน้าที่เปิดทางสะดวกให้หลินอวี่ลั่ว แต่เขาก็ไม่คิดว่าการทำแบบนี้ไม่เหมาะสม อย่างไรเสียเธอก็ไม่ได้อู้งาน
หลินอวี่ลั่วกำลังกินอย่างตะกละตะกลาม ไม่มีเวลาว่างตอบเสิ่นซือหานเลย เพราะเธอรู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในฐานะนักเรียน จะถือว่าเสิ่นซือหานเป็นอาจารย์แล้วทำอะไรก็ได้ตามใจไม่ได้
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นซือหานได้รับข้อความกะทันหัน คิ้วขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดอย่างจริงจังว่า “เมื่อกี้ฉันได้รับแจ้งว่าคุณครูทุกคนต้องไปประชุม ฉันเลยอยู่เป็นเพื่อนเธอไม่ได้แล้ว เธอก็ค่อย ๆ กินไป ตอนนี้คงไม่มีใครมาจับเธอที่นี่หรอก”