เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 187 ถูกกลั่นแกล้ง
ในฐานะคุณครู เธอรู้ว่าไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาปะปนกับงานมากเกินไป แต่พอเห็นใบหน้าของหลินอวี่ลั่ว เธอก็อดโกรธขึ้นมาไม่ได้
ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของหลินอวี่ลั่วกับหลิวเซียวเซียวต่างก็ย่ำแย่ ทั้งสองยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้ควรทำอย่างไร
“ยืนงงทำไม? ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง?” ฉู่หย่าหานเบิกตากว้าง ถามอย่างโมโห
เสียงนั้นดึงความสนใจจากคนรอบข้าง นักเรียนในห้องต่างหันมามองแล้วเงียบกริบ ไม่กล้าพูดอะไร
บรรยากาศพลันตึงเครียด ใบหน้าของหลินอวี่ลั่วกับหลิวเซียวเซียวแดงก่ำขึ้นมาทันที สีหน้าอึดอัดอย่างยิ่ง
ทั้งสองสบตากัน รู้ว่าผลลัพธ์คงเปลี่ยนไม่ได้แล้ว จึงทำได้แค่เดินออกไปเงียบ ๆ
เสียงกริ่งดังขึ้น เพื่อนร่วมชั้นในห้องต่างกลับไปนั่งที่ ทุกอย่างดูเหมือนกลับคืนสู่ความสงบ