กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 176 คะแนนเต็ม
ไป๋ซือเฉินตั้งใจจัดที่นั่งริมหน้าต่างให้เฉินจื่อซิน แล้วถามเสียงเบา “คุณมาคนเดียวเหรอ นี่เมนู ลองดูก่อนได้”
เขาเป็นเถ้าแก่ร้าน ตามปกติไม่จำเป็นต้องคอยต้อนรับลูกค้าด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้กลับลงมือทำทุกอย่างเอง
“ใช่ มาคนเดียวไม่ได้เหรอ” เฉินจื่อซินยิ้มแล้วถามกลับอย่างขี้เล่น
ที่จริงเธอชินกับการไปไหนมาไหนคนเดียวอยู่แล้ว ไม่เห็นว่าเป็นปัญหาตรงไหน กลับรู้สึกอิสระมาก
ไป๋ซือเฉินรีบส่ายหน้าอย่างเก้อเขิน “ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ลูกค้าที่มาคนเดียวก็มีเยอะ”
เขาแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่คิดว่าจะทำให้บรรยากาศกระอักกระอ่วน จึงรีบพูดแก้สถานการณ์
เห็นได้ชัดว่าเฉินจื่อซินไม่ได้ใส่ใจอะไร เธอก้มดูเมนูอย่างละเอียดแล้วสั่งอาหารขึ้นชื่อสองสามอย่าง