กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 175 หญิงงาม
ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็เหมือนจะเดาออกว่าเป็นใคร ต่างพากันมองไปทางซูเจีย
หลังแยกย้ายกัน ซูเจียอีทำหน้าบึ้ง รีบไปหาเฉินเจี้ยนอวี่เพื่อระบายความอัดอั้น
“นายว่าอาจารย์เสิ่นจงใจหาเรื่องฉันหรือเปล่า ช่วงนี้ใคร ๆ ก็พูดว่าเขาสนิทกับหลินอวี่ลั่ว ฉันว่าพวกเขาสองคนต้องมีอะไรในกอไผ่แน่”
ซูเจียกอดอก ท่าทางดูไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องด้วยได้ ราวกับคนทั้งโลกติดหนี้เธออยู่
ตอนนี้เธอไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองทำอะไรผิด กลับโยนความผิดไปให้เสิ่นซือหาน คิดว่าเขาจงใจกลั่นแกล้งเธอ
“เธอช่วยเลิกทำตัวเหมือนกินรังแตนทุกวันได้ไหม อาจารย์เสิ่นจะหาเรื่องเธอไปทำไม เขาจำเป็นต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ พอเถอะ อย่าไปหาเรื่องใส่ตัวอีก”
แววตาของเฉินเจี้ยนอวี่เต็มไปด้วยความรังเกียจ เขาไม่อยากข้องเกี่ยวกับซูเจียอีกแม้แต่น้อย จึงพูดกับเธออย่างไม่ไว้หน้า