เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 164 หึงหวง
หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้ว ทำท่าเป็นห่วงหลินอวี่เตี๋ยมาก เพราะแบบนี้อาจารย์ถึงมีโอกาสบอกความจริงกับเธอ
เป็นอย่างที่คิด พอได้ฟังคำพูดของเธอ อาจารย์ห้องพยาบาลก็เริ่มใจอ่อน แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ที่จริงไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นหรอก แค่น้องสาวสามีค่อนข้างห่วงภาพลักษณ์ เท้าของเธอมีตุ่มพองขึ้นหลายจุด น่าจะเป็นเพราะเชื้อราที่เท้า”
เดิมทีหลินอวี่ลั่วนึกว่าจะได้ข่าวใหญ่โตอะไรสักอย่าง สีหน้าแข็งค้างไปทันที ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องง่าย ๆ แค่นี้
“เข้าใจแล้ว ยังไงก็เถอะ แค่รู้ว่าเธอเป็นอะไรก็ดี จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”
หลินอวี่ลั่วตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองอาจารย์ห้องพยาบาลแล้วตอบอย่างจริงจังและสุภาพ
นี่นับเป็นความลับอะไรกัน? หลินอวี่เตี๋ยใส่ใจภาพลักษณ์ตัวเองเกินไปหรือเปล่า อาจเป็นเพราะไม่อยากขายหน้าต่อหน้าเธอก็ได้ เรื่องนี้เธอเข้าใจ