กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 163 ไปซื้อยา
“แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอได้ล่ะ? ฉันแค่อยากแข่งบิลเลียดกับเธอสักเกมจริง ๆ หรือว่าเธอกลัวจนไม่กล้ามา?”
หลินอวี่เตี๋ยเลิกคิ้วนิด ๆ มุมปากเผยรอยยิ้มได้ใจ ราวกับรู้สึกว่าตัวเองชนะโดยไม่ต้องลงมือแล้ว
ที่จริงเธอเพิ่งมาชอบเล่นบิลเลียดเมื่อไม่นานมานี้ ฝึกได้ไม่นานก็เล่นเก่งมากแล้ว เธอแค่อยากอวดต่อหน้าหลินอวี่ลั่ว
อีกอย่างหลินอวี่ลั่วโตมาในชนบท ก่อนหน้านี้คงไม่เคยเล่นบิลเลียดมาก่อน ถึงตอนนั้นเธอจะได้ดูถูกอีกฝ่ายให้เต็มที่
“ตลกแล้ว แค่บิลเลียดเอง สำหรับฉันไม่มีอะไรยาก นัดพรุ่งนี้บ่ายแล้วกัน เลิกเรียนแล้วเจอกันที่ร้านนี้”
พอรู้จุดประสงค์ของหลินอวี่เตี๋ย หลินอวี่ลั่วกลับสบายใจขึ้นมาก อย่างน้อยก็ยังดีกว่าต้องคอยเดาไปมา
เธอชอบให้ทุกอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา เกลียดคนเจ้าเล่ห์ที่คอยวางแผนลับหลัง ซึ่งหลินอวี่เตี๋ยก็เป็นคนแบบนั้น
“ได้ งั้นเจอกันพรุ่งนี้ ห้ามเบี้ยวนัดเด็ดขาด”