กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 165 พี่สาวของจ้าวเยี่ยนหลิน
เธอเองก็ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นแบบนี้ หากยังเป็นอย่างนี้ต่อไป เธอคงอยู่ในห้องเรียนต่อไม่ได้แล้ว
เฉินเจี้ยนอวี่เป็นหัวหน้าห้อง เขาต้องหาทางได้อยู่แล้ว
ได้ยินคำพูดนั้น เฉินเจี้ยนอวี่ก็หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “นายเป็นเด็กสามขวบหรือไง? ในสายตาคนอื่น นายทำให้พวกเขาประทับใจในแง่ลบไปแล้ว จะพลิกสถานการณ์ได้ก็ต้องพึ่งตัวเอง แล้วฉันจะเปลี่ยนอะไรได้?”
ถ้าไม่ได้ยินกับหูตัวเอง เขาคงไม่เชื่อว่าซูเจียโตขนาดนี้แล้ว แต่ยังพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้
“งั้นก็ช่วยคิดหาทางให้ฉันสิ ฉันจะมีนายไว้ทำไม?”
ซูเจียถูกตำหนิจนสีหน้าอึดอัด แต่เขาไม่ใช่คนที่จะยอมรับความผิดง่าย ๆ จึงหันเรื่องไปหาเฉินเจี้ยนอวี่อีกครั้งทันที
เห็นซูเจียยังหาเรื่องไม่เลิก เฉินเจี้ยนอวี่ก็โกรธจนทนไม่ไหว เขาแค่นเสียงเย็นชาแล้วหันหลังเดินจากไป