กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 161 ปรึกษาหาทางรับมือ
เห็นของที่เสิ่นซือหานเอามา หลินอวี่ลั่วเกือบคิดว่าเสิ่นซือหานเป็นนักกินตัวยง ช่างไม่เข้ากับภาพลักษณ์ของเขาเอาเสียเลย
เสิ่นซือหานส่ายหน้าอย่างจนใจ แล้วพูดเสียงเบาว่า “ฉันเอาของพวกนี้มาก็เพื่อเธอทั้งนั้น เธอคิดว่าฉันอยากแบกของหนักขนาดนี้ขึ้นเขาหรือไง?”
พูดจบ เขาก็กลอกตามองหลินอวี่ลั่ว แล้วหันไปย่างปีกไก่ต่อ
พอได้ยินคำพูดนี้ ความอบอุ่นก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจหลินอวี่ลั่ว ใบหน้าของเธอเผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
ที่แท้เสิ่นซือหานทำทุกอย่างก็เพื่อเธอ แต่เธอกลับเอาแต่แซวเขาอยู่ตรงนั้น ดูไม่เหมาะสมเลยจริง ๆ
“พอแล้ว ให้ฉันช่วยย่างดีไหม? ฝีมือฉันไม่เลวเลย”
เมื่อก่อนหลินอวี่ลั่วอาศัยอยู่ในชนบท มักจะย่างของกินต่าง ๆ กับพี่ชายหลายคนข้างนอก เธอทำเองทั้งหมด
ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างถนัดเรื่องนี้ ย่อมแสดงฝีมือให้เสิ่นซือหานเห็นได้