บทที่ 151 อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

บทที่ 151 อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

ไม่นานทุกคนก็ทยอยมาถึงห้องส่วนตัว บรรยากาศคึกคักมาก

พวกเขาไม่ได้รวมตัวกันแบบนี้มานานแล้ว จึงตื่นเต้นกันมาก ต่างเริ่มพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ

พอเด็กดีเข้ามาในห้องส่วนตัวก็พุ่งเข้าหาหลินอวี่ลั่ว ซุกตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเธอ แล้วเกาะติดอยู่ข้าง ๆ ไม่ยอมไปไหน

“แม่หนูน้อยนี่พอเห็นเธอก็ลืมพ่ออย่างฉันไปเลย ดูท่าพวกเธอสองคนจะเข้ากันได้ดีจริง ๆ”

ไป๋ซือเฉินดูเหมือนกำลังหึงหวงอยู่ข้าง ๆ จึงพูดหยอกล้อขึ้นมา

เขาดีใจที่ทั้งสองคนสนิทกัน เพราะนอกจากตัวเขาแล้ว เด็กดีก็มีคนที่ไว้ใจได้เพิ่มขึ้นอีกคน

เด็กดีกอดแขนหลินอวี่ลั่วไว้ทั้งสองข้าง แล้วเอนศีรษะพิง ก่อนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หนูชอบอยู่กับอา รู้สึกว่าอามีอะไรบางอย่างที่อบอุ่นคุ้นเคย”

เธอเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเล็ก ที่จริงจึงขาดความรักจากแม่ แต่หลินอวี่ลั่วทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น เธอจึงอยากเข้าใกล้โดยไม่รู้ตัว