เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 152 ข่าวลือเหลวไหล
หลังรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในงานราตรีไหว้พระจันทร์ ครอบครัวของพวกเขาก็โมโหมาก ไม่คิดเลยว่าตำแหน่งนี้จะตกเป็นของหลินอวี่ลั่ว
แต่ก็จนปัญญา เพราะไม่ใช่ทุกคนที่รู้เรื่องน้ำหอม พูดตามตรง การที่พวกเขาแพ้ครั้งนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
สีหน้าของพ่อหลินดูย่ำแย่มาก เขาถามอย่างจนปัญญาว่า “หลินอวี่ลั่วเป็นยัยหนูบ้านนอกคนหนึ่ง จะรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง? จริง ๆ แล้วใครจะได้เป็นทูตประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยฉันก็ไม่สน แค่หวังว่าอวี่เตี๋ยจะทำให้สมกับที่คาดหวังสักหน่อย”
ความรู้สึกที่เขามีต่อหลินอวี่ลั่วซับซ้อนมาก เพราะเขาคงเล่นงานลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองจริง ๆ ไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้เธอแย่งความโดดเด่นไปจากหลินอวี่เตี๋ย
“พ่อ หนูว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ เมิ่งอีฝานอาจตกลงกับหลินอวี่ลั่วไว้ก่อนแล้ว ตอนอยู่หลังเวทีก็เข้าข้างหลินอวี่ลั่วมาตลอด”