กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 150 สมศักดิ์ศรี
เมื่อเห็นว่าคนในงานมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ เมิ่งอีฝานก็ขมวดคิ้ว ก่อนอธิบายอย่างจริงจังว่า “ภาพลักษณ์ของหลินอวี่ลั่วสดใสและเปี่ยมไปด้วยวัยเยาว์ แถมเสียงของเธอก็ไพเราะมาก การที่ฉันเลือกเธอไม่มีปัญหาอะไรเลย”
ต่อให้ไม่นับว่าหลินอวี่ลั่วเป็นน้องสาวของเขา หากให้เลือกจากคนเหล่านี้ เขาก็จะเลือกหลินอวี่ลั่วอยู่ดี
เพราะหลินอวี่ลั่วโดดเด่นกว่าคนอื่นจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นบุคลิกหรือความสามารถก็ไร้ที่ติ
แต่คำพูดของเขากลับโน้มน้าวทุกคนไม่ได้ เสียงไม่พอใจจากด้านล่างยังดังขึ้นไม่ขาดสาย ฟังแล้วบาดหูเหลือเกิน
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หลินอวี่ลั่วก็อึดอัดจนแก้มแดงก่ำ ตอนนี้เธอเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองได้ตำแหน่งเอกอัครราชทูตประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยนี้มาเพราะมีเส้นสายหรือเปล่า