กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 149 ตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด
หลินอวี่ลั่วกับเพื่อนเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน เสิ่นซือหานก็มานั่งด้วย ราวกับมีเครื่องระบุตำแหน่งติดตัว
“คุณมาที่นี่ด้วยเหรอ แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ตรงนี้?” หลินอวี่ลั่วหันไปมองเสิ่นซือหานอย่างประหลาดใจ แล้วถามด้วยความสงสัย
คนที่นี่มีมากขนาดนี้ การหาเธอให้เจออย่างแม่นยำไม่ใช่เรื่องง่าย เว้นแต่เสิ่นซือหานจะคอยจับตาดูเธออยู่ตลอด
เสิ่นซือหานเคาะหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ฉันจะหาเธอไม่เจอได้ยังไง เมื่อกี้ฉันดูการแสดงของเธอแล้ว สะกดสายตาจริง ๆ”
ที่จริงเขาคอยสังเกตหลินอวี่ลั่วอยู่เงียบ ๆ ตลอด ตอนที่เธอถูกทำชุดเสียหายเขาก็คิดจะออกหน้า แต่ไม่คิดว่าเมิ่งอีฝานจะชิงลงมือไปก่อน
“คุณก็เห็นแล้วนี่ จริง ๆ ฉันยังไม่ค่อยพอใจเท่าไร ทุกคนชมกันเกินไป”
หลินอวี่ลั่วดีใจที่ได้ยินเสิ่นซือหานชม แต่ก็ต้องถ่อมตัวไว้หน่อย