กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 142 เรื่องน่าประหลาดใจ
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ฉันไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลพวกนี้หรอก แต่เรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่แล้ว ในเมื่อวันนี้ฉันได้พบพี่แล้ว ฉันก็ไม่ต้องไปร่วมงานราตรีไหว้พระจันทร์อีก”
หลินอวี่ลั่วเข้าใจขึ้นมาทันที คราวนี้ก็ไม่ต้องลังเลแล้ว เธอตัดใจจากความคิดที่จะไปร่วมงานราตรีไหว้พระจันทร์ได้เด็ดขาด
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ประหยัดความยุ่งยากไปได้มาก รู้สึกโล่งใจขึ้นทั้งตัว
เมิ่งอีฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วถามอย่างจริงจังว่า “เธอไม่คิดจะไปจริง ๆ หรือ? ฉันว่าเธอเหมาะกับตำแหน่งทูตประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยมาก สนใจไหม?”
ยังไงเขาก็เป็นคนตัดสินใจเลือกทูตส่งเสริมการตลาดอยู่แล้ว ของดีควรตกอยู่กับคนกันเอง งั้นเลือกหลินอวี่ลั่วไปเลยดีกว่า
อีกอย่างหลินอวี่ลั่วก็เหมาะจริง ๆ เธอสวย แถมยืนแล้วดูมีพลังดึงดูด แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว