กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 141 พบพี่รอง
เฉินเจี้ยนอวี่พยักหน้า จากนั้นก็พูดเสียงเบาว่า “ดี งั้นฉันก็สบายใจแล้ว”
หลินอวี่ลั่วมองตามแผ่นหลังของเฉินเจี้ยนอวี่ที่เดินจากไป คิ้วขมวดเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยังไม่คิดจะบอกเรื่องนี้กับเขา
ว่ากันตามตรง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย เธอไม่มีทางพูดคำแบบนี้ออกจากปากเด็ดขาด เพราะมันไม่เหมาะอย่างยิ่ง
ระหว่างทางที่หลินอวี่ลั่วเดินกลับหอพัก โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นกะทันหัน เมื่อเห็นว่าเสิ่นซือหานเป็นคนโทรมา เธอจึงรีบรับสาย
“ตอนนี้ว่างไหม? ฉันจะพาเธอไปพบใครคนหนึ่ง”
เสียงของเสิ่นซือหานดังมาจากปลายสาย ยังคงหนักแน่นและทุ้มมีเสน่ห์อย่างที่เคย ฟังดูเปี่ยมเสน่ห์แบบผู้ชาย
หลินอวี่ลั่วถามออกไปโดยไม่รู้ตัว “นายจะพาฉันไปพบใคร?”
“แน่นอนว่าเป็นคนที่เธออยากพบ รีบออกมาเถอะ ฉันรออยู่หน้าโรงเรียน”
เสิ่นซือหานยังไม่คิดจะบอกเธอเร็วขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีเรื่องน่าประหลาดใจแล้ว เขาจึงอุบไว้ก่อน