บทที่ 135 แผนพังไม่เป็นท่า

บทที่ 135 แผนพังไม่เป็นท่า

เห็นท่าทางเดือดดาลของพ่อหลิน หลินอวี่ลั่วกลับสงบนิ่งมาก เธอพูดเสียงเย็นว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไมตอนแรกถึงไม่ส่งหลินอวี่เตี๋ยไปตระกูลเสิ่นให้ไปเสวยสุขล่ะ? เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ แถมยังพลิกหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหนังสือเสียอีก”

ในเมื่อเรื่องบานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอก็ไม่มีเหตุผลต้องเกรงใจอีกต่อไป อย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่เคยมองเธอเป็นลูกสาวอยู่แล้ว

ได้ยินเช่นนั้น โทสะในใจพ่อหลินยิ่งปะทุ เขายกมือขึ้นตบหลินอวี่ลั่วทันที

หลินอวี่เตี๋ยกับหมิ่นหมิงเสียยืนดูอยู่ข้าง ๆ ไม่มีทีท่าจะห้ามแม้แต่น้อย ดูจากท่าทางแล้วคงกลัวด้วยซ้ำว่าเขาจะตบเบาเกินไป

แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินอวี่ลั่วจะหลบได้ เธอถามด้วยสีหน้าเดือดดาลว่า “พูดมาเถอะ เรียกฉันกลับมาทำไมกันแน่? ถ้ายังอยากให้ได้อย่างที่ต้องการ ก็อย่าทำให้ฉันโมโห”

พวกเขาเรียกเธอกลับบ้านต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงแน่ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร อย่างมากก็แค่พูดกันตรง ๆ