เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 121 ขอความช่วยเหลือจากเสิ่นซือหาน
ไม่มีใครคัดค้านการตัดสินใจนี้ ทุกคนจึงยอมรับกันไปโดยปริยาย
ช่วงพักระหว่างคาบ หลายคนพากันไปหาซูเจีย ดูไม่เหมือนไปสมัคร แต่เหมือนไปประจบเสียมากกว่า
“พวกเราหลายคนเต้นเก่ง อยากจัดการแสดงเต้นประกอบเพลง อีกอย่างเราก็เข้าขากันดี ซ้อมด้วยกันคงราบรื่น”
เด็กสาวหน้าตาใช้ได้คนหนึ่งจูงมือเพื่อนสนิทอีกสองสามคนเดินเข้าไป ใบหน้ามีรอยยิ้มมั่นใจ ราวกับการแสดงนี้ต้องเป็นของพวกเธอแน่
เด็กสาวคนนั้นเรียนบัลเลต์มาตั้งแต่เด็ก รูปร่างดีมีบารมี แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ดูโดดเด่นแล้ว
แต่ซูเจียแค่มองเธออย่างเย็นชา แล้วพูดเคร่งขรึมเป็นการเป็นงานว่า “การแสดงเต้นประกอบเพลงไม่มีอะไรแปลกใหม่ พวกเราต้องไปแข่งกับห้องอื่น ต้องเตรียมการแสดงที่ดีที่สุด พวกเธอซ้อมไปก่อนได้ แต่สุดท้ายจะได้แสดงหรือเปล่า ฉันยังบอกไม่ได้”