กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 119 ความลับของไป๋ซือเฉิน
ที่จริงเสิ่นซือหานถามแบบนี้เพราะอยากชวนหลินอวี่ลั่วออกไปกินข้าว แค่พูดไม่ตรงนัก
“ฉันกินไปนานแล้ว ตอนนี้อยู่บ้านพี่หก เขามีธุระออกไปข้างนอก ฉันกำลังอยู่เป็นเพื่อนเด็กดี”
หลินอวี่ลั่วเห็นว่าเสิ่นซือหานโทรมาตอนดึกขนาดนี้ก็แปลกใจ ก่อนรีบตอบกลับ
เสิ่นซือหานพูดอย่างอดใจรอไม่ไหวว่า “อ้อ อย่างนั้นเอง งั้นฉันไปหาเธอเดี๋ยวนี้”
อย่างไรคนที่เขาอยากเจอก็คือหลินอวี่ลั่ว เธออยู่ที่ไหนไม่สำคัญ เขาขับรถไปหาเธอก็ได้
“หา? นายจะมาทำอะไร?”
พอได้ยิน หลินอวี่ลั่วก็ลนลานขึ้นมาทันที ไม่ใช่ว่าไม่อยากเจอเสิ่นซือหาน แค่รู้สึกว่าไม่จำเป็น
คำพูดนี้ทำให้เสิ่นซือหานไม่สบอารมณ์ สีหน้าพลันเคร่งขรึม แล้วถามเสียงหนักว่า “ทำไม? เธอไม่ต้อนรับฉันหรือ?”
เขาคิดถึงหลินอวี่ลั่วอยู่ตลอด จึงอยากรีบไปเจอเธอให้ได้ ไม่คิดว่าคำตอบที่ได้จะเป็นแบบนี้