บทที่ 118 ปฏิบัติภารกิจ

บทที่ 118 ปฏิบัติภารกิจ

เด็กดีอายุยังน้อยขนาดนี้ คงยังไม่เข้าใจว่าการที่ใครสักคนจากไปหมายถึงอะไร บางทีเธออาจคิดมาตลอดว่าแม่ยังอยู่เป็นเพื่อนเธอในอีกรูปแบบหนึ่ง

แม้จะโหดร้ายไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็ยังเหลือความหวังให้ยึดเหนี่ยว จะได้มีแรงใช้ชีวิตต่อไป

ระหว่างที่หลินอวี่ลั่วกำลังคิดฟุ้งซ่าน เด็กดีก็เอากระเป๋าสตางค์มา ข้างในมีรูปถ่ายใบหนึ่งที่เริ่มเหลืองแล้ว

“คนนี้คือแม่ของหนู จริง ๆ หนูคิดถึงแม่มาก แต่ไม่อยากให้พ่อเป็นห่วง เลยทำเหมือนไม่เป็นไรตลอด”

เมื่อมองรูปแม่ น้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาของเด็กดี แต่เธอยังคงพูดอย่างสงบนิ่ง ท่าทางไม่เหมือนเด็กวัยเดียวกันเลย

เมื่อเห็นภาพนี้ หลินอวี่ลั่วบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกสะเทือนใจในอกเป็นอย่างไร ที่แท้เธอประเมินเด็กคนนี้ต่ำไป

“หนูรู้มาตลอดใช่ไหมว่าแม่เสียแล้ว?” หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามหยั่งเชิง