เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 117 ดูแลเด็กดี
“จริงสิ หลินอวี่ลั่ว เธอไม่ได้บอกว่าจะเอาน้ำหอมมาให้พวกเราหรือ?”
พอฮวาฮวากลับถึงหอพักและเดินเข้ามา ก็เห็นหลินอวี่ลั่วอยู่พอดี จึงถามด้วยความสงสัย
พวกเธอเฝ้ารอเรื่องนี้มาตลอด ในเมื่อหลินอวี่ลั่วไม่พูดถึง เธอก็เลยต้องเอ่ยถามเอง
น้ำหอมรุ่นนี้ขาดตลาดไปแล้ว ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้ ถ้าหลินอวี่ลั่วหามาได้จริง ๆ ก็นับว่าเป็นเรื่องดีทีเดียว
“เรื่องนั้น... ฉันยังหาคนนั้นไม่เจอ แต่เธออย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด”
หลินอวี่ลั่วตบหน้าผากตัวเอง พอได้ยินฮวาฮวาพูดถึงเรื่องนี้ถึงนึกขึ้นได้ เกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำ
ตอนแรกเธอแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่คิดว่าพวกเธอจะเอาจริง แล้วเธอจะไปหาคนนั้นได้จากที่ไหนกัน?
คำตอบนี้ทำให้ฮวาฮวาไม่พอใจนัก อดสงสัยไม่ได้ว่า “เธอไม่ได้พูดโอ้อวดหรอกใช่ไหม ถ้าทำไม่ได้จริง ๆ ก็ไม่ต้องฝืน พวกเราไม่ได้บังคับให้เธอหาน้ำหอมมาให้สักหน่อย”