กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 114 รอดพ้นอันตรายอย่างราบรื่น
“ใช่” คนขับตอบรับเสียงเบา
ทุกอย่างดำเนินไปตามแผน เพราะจินเหมียวเหมียวปิดจมูกกับปากไว้ล่วงหน้า ส่วนคนขับก็สวมหน้ากากอนามัยตลอด พวกเขาจึงไม่ได้รับยาสลบ
รถแล่นไปข้างหน้าเรื่อย ๆ ไม่นานก็ถึงป่าละเมาะที่จินเหมียวเหมียวพูดถึง พวกเขาเปิดประตูรถแล้วลากหลินอวี่ลั่วลงมา
ตอนนั้นหลินอวี่เตี๋ยกับคุณชายตระกูลร่ำรวยกลุ่มก่อนหน้ามารออยู่ที่นี่แล้ว พอเห็นหลินอวี่ลั่วที่ถูกวางยาจนหมดสติ คนเหล่านั้นก็สนใจขึ้นมาทันที
“วันนี้ทำได้ดี ตรงนี้ปล่อยให้พวกเขาจัดการ พวกเราไปกัน”
หลินอวี่เตี๋ยตบแก้มหลินอวี่ลั่วเบา ๆ เมื่อเห็นว่าเธอไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ถึงค่อยวางใจ
แผนการทั้งหมดไร้ช่องโหว่ หลินอวี่ลั่วหมดสติอยู่ ย่อมจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น และไม่มีทางสืบสาวมาถึงเธอได้
ส่วนจินเหมียวเหมียวก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ทิ้งไปก็ทิ้งไปเถอะ