บทที่ 113 ถูกวางยา

บทที่ 113 ถูกวางยา

พอได้ยินแบบนั้น เสิ่นซือหานก็มองหลังมือที่แดงของหลินอวี่ลั่ว คิ้วขมวดเข้าหากันทันที

“ซูเจียอี เธอเป็นฝ่ายลงมือก่อนหรือเปล่า” เสิ่นซือหานถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและน้ำเสียงหนักแน่น

ถึงเขาจะเป็นคนที่ใครทำอะไรไว้ก็ต้องเอาคืน แต่ตอนนี้เขามีสถานะเป็นคุณครู จะไปสนับสนุนให้นักเรียนแก้ปัญหาด้วยความรุนแรงแบบนี้ไม่ได้

ซูเจียอีทำท่าน้อยใจขึ้นมาทันที พูดเสียงสั่นว่า “เมื่อกี้ฉันแค่เดินผ่านแล้วเผลอชนหลินอวี่ลั่ว ฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่ที่เธอสาดน้ำร้อนใส่ฉันน่ะตั้งใจแน่”

ยังไงตอนนั้นก็ไม่มีใครเห็น เธอแค่ยืนกรานว่าไม่ได้ตั้งใจ ก็ไม่มีใครทำอะไรเธอได้

“ถ้าอย่างนั้นเธอมีหลักฐานอะไรพิสูจน์ว่าฉันตั้งใจหรือ” แววคมกริบวาบผ่านดวงตาหลินอวี่ลั่ว เธอกัดฟันถาม

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับ เธอก็มีแต่ต้องใช้ไม้แข็ง พูดโกหกหน้าตาเฉยใคร ๆ ก็ทำได้