กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 85 ผู้ชายปากไม่ตรงกับใจ
“อะไรนะ?”
หลินอวี่ลั่วรู้สึกเลา ๆ ว่าคำพูดนี้ไม่ค่อยถูกตรงไหนสักแห่ง เสิ่นเหมยจวินกับเธอไม่ได้สนิทกันมาก จะเข้าใจผิดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเสิ่นซือหานก็พอเข้าใจได้
แต่แม้แต่พ่อบ้านก็ยังเข้าใจผิดด้วย แบบนี้ก็ดูเหลวไหลเกินไปหน่อย เธอมีสิทธิ์อะไรไปเสียใจ หรือไปยุ่งว่าเสิ่นซือหานจะไปนัดกับใคร
“คุณหนูหลิน ทุกคนเห็นว่าคุณเสิ่นปฏิบัติต่อคุณอย่างไร และคุณปฏิบัติต่อคุณเสิ่นอย่างไร แม้พวกเราจะเป็นแค่คนรับใช้ที่ถูกจ้างมา ไม่สะดวกพูดอะไร แต่พวกเราก็หวังจากใจจริงว่าคุณกับคุณเสิ่นจะลงเอยกันด้วยดี”
พ่อบ้านพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ มองหลินอวี่ลั่วด้วยแววตาแน่วแน่
“ก่อนคุณหนูหลินจะมาที่นี่ สถานที่แห่งนี้เย็นชาอยู่เสมอ คุณเสิ่นแทบไม่เคยยิ้มเลย แต่ตั้งแต่คุณมาที่นี่ ที่นี่ถึงได้เหมือนบ้านขึ้นมา”