กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเสวียนตบเบา ๆ เทพมารแห่งกรรมสัมพันธ์ที่ยังสลบอยู่ กล่าวว่า “หายห่วงเถอะ โลกบรรพกาลจะจดจำชื่อของเจ้าไว้”
“จิตวิญญาณที่ยินดีอุทิศแบบนี้ของเจ้า คู่ควรให้พวกเราทุกหนึ่งคนเรียนรู้”
“ดีแล้ว แม่นมหมายเลขหนึ่ง แม่นมหมายเลขสอง ทั้งคู่ก็ทำงานที่นี่อย่างสบายใจเถอะ”
เพิ่งพูดจบ
ศิษย์ของเฉินเสวียนกองหนึ่งลงมาจากบนภูเขาไท่อวิ๋น
“ท่านอาจารย์ กลับบ้านไปกินข้าวกันเถอะ!” หงอวิ๋นยังมีชีวิตชีวกว่าลิงหกหู กระโดดตะโกน
“ข้าทำเมนูใหม่เอี่ยมไว้กองหนึ่ง ท่านอาจารย์ต้องลองชิมให้ได้” หนี่ว์วายิ้มอย่างอ่อนช้อย ยิ้มจนงามล่มเมือง