กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเสวียนเงยตามองไปรอบด้าน
เมฆหมอกเลือนลางดุจผ้าโปร่งบาง ปกคลุมยอดเขาภูเขาไท่อวิ๋นที่เขียวขจี
ต้นไม้เก่าแก่สีเขียวเข้มขับให้โดดเด่นกับแสงเมฆหลากสีเจ็ดสี
เขาทำสุราเซียนในมือส่ายไปมา พลางลิ้มรสอย่างละเอียด
“ท่านอาจารย์ เช่นนั้นพวกเราจะชิงเอาสิทธิ์ในการควบคุมสวรรค์หมื่นโลกอย่างไร?” ทงเทียนถาม “ข้าฟันด้วยกระบี่เดียวสักที จะได้หรือไม่?”
กระบี่ชิงผิงที่มีอักขระมรรคด่างพร้อยในมือเขา เริ่มสั่นไหวเล็กน้อยแล้ว
ราวกับกำลังเฝ้าใฝ่ฝันถึงการปรากฏลงมาสู่สวรรค์หมื่นโลก