กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกบรรพกาล
สายน้ำแห่งกาลเวลาไหลรินเอื่อย ๆ อยู่ที่ใต้เท้าภูเขาไท่อวิ๋น ได้สูญเสียพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ทะยานฟ้าที่มีแต่แรกเริ่มไปแล้ว
เฉินเสวียนยืนอยู่เหนือสายน้ำแห่งกาลเวลา
เขาเห็นข่ายกรรมสัมพันธ์ที่เทพมารแห่งกรรมสัมพันธ์ใช้ ก็ยิ้มอย่างชื่นชม
จากนั้น
เฉินเสวียนมองไปยังทิศทางที่เทพมารแห่งกรรมสัมพันธ์หลบหนีไปอีกครั้ง พูดเรียบๆ เพียงประโยคเดียว “กลับมาเถอะ”
ในขณะเดียวกัน
พละกำลังไร้รูปลักษณ์ระลอกหนึ่งปรากฏขึ้นในโลกแห่งความโกลาหลโดยตรง ส่งผลบนร่างกายของเทพมารแห่งกรรมสัมพันธ์
เทพมารแห่งกรรมสัมพันธ์ที่วิ่งมุ่งไปยังสายธารฟ้าบุพกาลในความโกลาหล เงาร่างกะพริบระยิบระยับอย่างบ้าคลั่ง