กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 35: ลี่ชิงชิงแย่งรถไปแล้ว
“ไม่ใช่ๆ ฉันแค่เล่นอะไรพวกนี้มาเยอะ ก็เลยสังเกตเห็นหลายอย่างที่คนอื่นไม่ทันสังเกตเท่านั้นเอง!”
“นายเองก็เก่งมากเหมือนกัน ฉันอ่านหนังสือทีไรก็ปวดหัวทุกที ไม่เหมือนนายเลย!”
หลินอี้รีบโบกมือปฏิเสธ ทั้งที่ในห้องสมุดอากาศเย็นสบาย แต่เขากลับรู้สึกได้ว่าแผ่นหลังเริ่มมีเหงื่อไหล
หรือสิ่งที่เขาทำจะทำให้เส้นเรื่องเปลี่ยนไปอีกแล้ว?
ถ้ารู้แบบนี้ ตอนนั้นอดทนเดินหนีไปก็คงดี!
เสิ่นชิงเยี่ยนพยักหน้าเบาๆ “นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว นายเก่งกว่านั้นอีก”
จู่ๆ เธอก็เงยหน้ามองหลินอี้ แววตาเต็มไปด้วยความกระหายในความรู้ “หลินอี้ ต่อไปเรายังมานั่งคุยแลกเปลี่ยนความรู้กันแบบนี้ได้ไหม?”