กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 36: วันเดียวโดนชนท้ายสองครั้ง?
เถียงกันไปก็ไม่มีประโยชน์ หลินอี้จึงได้นั่งเบาะข้างคนขับรถของตัวเองเป็นครั้งแรก…
ทันทีที่เขาคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ เครื่องยนต์ก็ส่งเสียงคำรามกระหึ่มขึ้นมาในห้องโดยสาร ราวกับจะกลืนกินทั้งโลก
หลินอี้ได้ยินเสียงล้อหน้าครูดไปกับพื้นอย่างบ้าคลั่งอย่างชัดเจน จากนั้นรถก็พุ่งออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร…
“ช้าหน่อย! เธอบ้าไปแล้วหรือไง!!!”
“ช้ากว่านี้ไม่ได้แล้ว! ฉันจะสายจริง ๆ!”
“ถ้างั้นทำไมเพิ่งออกมาตอนนี้!”
“เพราะฉันซ้อมร้องเพลงเพลินไปหน่อย!”
รถออดี้สีดำซิ่งด้วยความเร็วหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงภายในมหาวิทยาลัย!
รูม่านตาของหลินอี้สั่นระริก เขาหันไปตะโกนว่า “ขอร้องล่ะ! ช้าลงหน่อย!”