กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 34: ห้องสมุดกับการพูดคุยอย่างถูกคอกับเสิ่นชิงเยี่ยน
ลี่ชิงชิง: ยังไงก็มีเรื่องนั่นแหละ นายต้องมาช่วยฉัน
หลินอี้ถอนหายใจอย่างจนปัญญา เขาไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ เพียงหาวแล้วลุกลงจากเตียง
ด้านนอกระเบียง หวังเจี๋ยกำลังขัดรองเท้าผ้าใบอยู่ พอเห็นหลินอี้ตื่นก็รีบลุกขึ้นยืนทันที “ฮี่ๆ พี่หลิน ตื่นแล้วเหรอ?”
“แล้วสวีเทาล่ะ?”
“เขาไปกินข้าวน่ะสิ”
“พี่หลินไม่ต้องห่วง ผมบอกหมอนั่นไว้แล้ว เดี๋ยวเขาซื้อข้าวหน้าไก่ตุ๋นซีอิ๊วมาให้พี่ชุดหนึ่ง” หวังเจี๋ยพูดพร้อมยิ้ม
“โอเค ขอบใจ”
หลินอี้ไปล้างหน้าแปรงฟัน วันนี้ไม่มีเรียน จึงนับว่าเป็นวันพักผ่อนที่หาได้ยาก
เขาตั้งใจว่ากินข้าวเสร็จแล้วจะไปห้องสมุด เพื่อคืนหนังสือสองสามเล่มที่ยืมมาคราวก่อน