กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นหิ้วพานเสี่ยวเฮย ออกเดินทางตั้งแต่ช่วงรุ่งสาง
เซวียเสายืนอยู่ในกระถางสามสมบัติอย่างมีสติสัมปชัญญะเป็นครั้งแรก เขาพิจารณากระถางรอบหนึ่งอย่างจริงจัง จากนั้นจึงมองไปยังห้วงดาวภายนอกที่ค่อยๆ บางตาลง
ทว่าดวงจันทร์บนท้องฟ้ายังคงสว่างไสวยิ่งนัก กระถางสามสมบัติบินอยู่กลางอากาศ ต้นกุ้ยและกระต่ายหยกในดวงจันทร์ยิ่งปรากฏแจ่มชัด ราวกับยื่นมือออกไปก็สามารถคว้าจับได้ฉะนั้น
สายลมพัดหวีดหวิวผ่านไป พานอวิ๋นขยับกลไกกับดักจุดหนึ่งบนกระถางสามสมบัติ ค่ายกลพลันกำเนิด สายลมจึงถูกสกัดกั้นไว้ภายนอก
เซวียเสาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น “สายธารสวรรค์ยามราตรีผันแปรดวงดาวลอยล่อง เมฆาคล้อยธารสีเงินเลียนสำเนียงวารี ต้นกุ้ยในตำหนักหยกบุปผายังมิทันร่วงหล่น นางเซียนเก็บกลิ่นหอมห้อยพู่แพรพรรณ”