เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กล่าวคือ ชั่วชีวิตนี้เขาไม่มีทางเป็นขุนนางคนโปรดเช่นหวังเจิ้นได้ และชั่วชีวิตนี้ก็ไม่มีทางแทนที่ตำแหน่งของหวังเจิ้นในพระทัยของฮ่องเต้ได้เช่นกัน
เฉาจี๋เสียงหลุบตาลงต่ำไม่เอ่ยคำใด
พานอวิ๋นกล่าวต่อว่า “ดึงเรื่องกลับมาเถิด ท่านเฉา การก่อกบฏครั้งนี้ของเติ้งเหมาชีที่ฝูเจี้ยนพอจะมีเหตุผลให้ผ่อนปรนได้หรือไม่”
เฉาจี๋เสียงหลุบตาลงแล้วเอ่ยตามตรง “มีเหตุผลให้ผ่อนปรนได้จริงๆ”
“ใช่หรือไม่เล่า”
เฉาจี๋เสียง “แต่ในนั้นย่อมขาดคนที่ฉวยโอกาสจับปลาในน้ำขุ่นไปมิได้ อย่างเช่นเจ้าเย่จงหลิวนั่น มันเป็นตัวบัดซบอะไรกัน”
“เขาก็แค่อยากเลียนแบบฮ่องเต้สูงสุดปฐมบรรพอย่างไรเล่า”
เฉาจี๋เสียงส่งเสียงแหลม “อย่างมันคู่ควรด้วยรึ”
“เขาไม่คู่ควร ข้าจึงหักข้อนิ้วคำนวณดูแล้วว่า เขาคงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน”
เฉาจี๋เสียงได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็ผ่อนคลายลงไปมาก