เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แรงงานเกณฑ์อย่างคนหามเกี้ยวยังนับว่าไม่เลว แรงงานเกณฑ์ประจำสถานีส่งสารด่วน ดูแลงานชลประทาน แรงงานเกณฑ์ที่ต้องซ่อมถนนสร้างสะพานหลังย่างเข้าฤดูเหมันต์ของทุกปีต่างหากที่เหนื่อยยากที่สุด” หวังเฟ่ยอิ่นกล่าว “ปีนี้พอเริ่มเข้าฤดูวสันต์ เขาก็บอกว่าภูมิอากาศปีนี้ผิดแผก จึงออกคำสั่งเกณฑ์แรงงานไปทั่ว สั่งให้แต่ละตำบลส่งคนมาเริ่มซ่อมสร้างงานชลประทานและทางหลวง”
พานอวิ๋น “ที่เขาพูดก็ไม่ผิดนี่”
หวังเฟ่ยอิ่นจนใจเอ่ย “ไม่ผิดจริงๆ นั่นแหละ เพราะก่อนเขาจะออกคำสั่งเกณฑ์แรงงานก็เหมือนนายอำเภอก่อนหน้านี้ไม่กี่คน เชิญข้าและนักพรตหลายท่านแห่งอารามเหล่าจื่อกงกับอารามฝูชิ่งไปตรวจดูดินฟ้าอากาศ ปีนี้ภูมิอากาศผิดแผก พวกเราก็คำนวณออกมาได้เช่นกัน
พวกเรายังวางแผนเส้นทางภูเขาและคูคลองที่ต้องระวังให้เขา กระทั่งคำนวณกำลังคนให้เขาเสร็จสรรพ...”
เรื่องพรรค์นี้พวกเขาทำเป็นประจำ ตอนหมิงเหรินยังอยู่ พวกเขาก็มักถูกเรียกใช้ราวกับเป็นเสมียนเอกสาร อย่างไรเสียเรื่องพวกนี้สำหรับพวกเขาก็มิได้เปลืองแรงอันใด
ยามปกติพวกเขาก็การดูดาวคำนวณภูมิอากาศอยู่แล้ว อำเภออวี้ซานก็เป็นที่ที่พวกเขาใช้ชีวิต เดินทางออกจากประตูอยู่บ่อยครั้ง ตรงไหนมีปัญหา ในใจพวกเขาย่อมรู้แจ้ง