เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านจอมยุทธ์: “หรือว่าพวกเราจะต้องออกเดินทาง ข้ามสองอำเภอกลับไปยังท่าเรือทะเลเล็กๆ แห่งนั้นอีกแล้ว?”
“แล้วไยจึงต้องมาตำบลโอโมริด้วยเล่า? เพียงเพื่อที่ดินสองผืนนี้หรือ? มิสู้กลับไปเสียตั้งแต่เมืองฉืออวี่เฉิง ยังช่วยประหยัดการเดินทางไปได้ตั้งหนึ่งในสามส่วน”
ต้องรอนแรมอยู่บนทางตลอดเวลา ต่อให้เหล่าท่านจอมยุทธ์จะมีวรยุทธ์ล้ำเลิศเพียงใด เรี่ยวแรงล้นเหลือแค่ไหนก็ย่อมเหน็ดเหนื่อยเป็นธรรมดา
พานอวิ๋นกล่าว: “พวกเราไม่กลับไปท่าเรือเล็กแล้ว พวกเราจะมุ่งหน้าตรงไปเมืองออนเซ็นสึ นั่งเรือจากเมืองออนเซ็นสึไปยังท่าเรือชีเหว่ย แล้วค่อยออกเดินทางกลับบ้านเกิดจากที่ท่าเรือชีเหว่ยแห่งนั้น”
พานอวิ๋นทิ้งระเบิดลูกหนึ่งลงมาอย่างเรียบเฉย: “ตอนนี้ท่าเรือชีเหว่ยเป็นของพวกเราแล้ว”
เหล่าจอมยุทธ์ต่างพากันงุนงง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย: “เป็นของพวกเราหรือ?”