กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นกลับค้นหาจนพบเข้าจริงๆ นางชักกระบี่ของตนออกมาฟันลงไปเสียงดังกิ๊ง หินผาที่โผล่พ้นผิวดินก็พลันปริแยกออกเป็นรอยแตกเล็กๆ สายหนึ่ง
นางสอดกระบี่เข้าไปเล่มหนึ่ง ใช้แรงอันแยบคายงัดเบาๆ หินผาก็แตกทลายร่วงกราวลงมา
เซวียเสาหยิบขึ้นมาหนึ่งก้อน บีบดูเล็กน้อย พินิจดูแล้วพยักหน้าเอ่ยว่า “สีเทาตะกั่ว หินผาทั้งสองด้านเป็นสีขาวปนเทา เป็นเหมืองเงินจริงแท้”
เขาออกแรงบีบทีหนึ่ง ก้อนหินก็แหลกเป็นเศษหิน มุมปากอดมิได้ที่จะยกขึ้นเล็กน้อย “ปริมาณเงินแร่ไม่น้อยเลยเชียว”
เฉินหลิวเทากับฉวี่จือสิงไม่เข้าใจเรื่องสินแร่ ทว่าพวกเขาย่อมเชื่อมั่นในเซวียเสา สายตาที่มองไปยังก้อนหินจึงเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา