เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทาเคดะ ฮิซาสึนะที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้างมาตลอดครั้นเห็นว่าพานอวิ๋นว่างลงแล้ว ก็รีบดึงมาสึดะโนบุทาดะก้าวขึ้นหน้าไปทันที หลังคารวะอย่างนอบน้อมแล้วจึงเอ่ยถาม “นักพรตพาน ไม่ทราบว่าสถานการณ์ทางคฤหาสน์ยามางูจิเป็นอย่างไรบ้าง”
พานอวิ๋นชี้ไปยังท้องฟ้าที่สว่างขึ้นแล้วพลางกล่าว “ค่ายกลชั่วร้ายของอีกฝ่ายถูกทำลายแล้ว”
สายตาของทาเคดะ ฮิซาสึนะไหววูบเล็กน้อย รีบเอ่ยถาม “เช่นนั้นพวกเราสามารถรุกคืบโจมตีต่อได้เลยหรือไม่”
พานอวิ๋นขมวดคิ้ว
เซวียเสาจึงเอ่ยขึ้น “ศึกนี้แม้จะทำลายค่ายกลชั่วร้ายของพวกเขาลงได้ ทว่ายังมิอาจหยั่งรู้พละกำลังมรรคเทพของตระกูลโออุจิได้อย่างชัดเจน”
เขาเอ่ยถาม “ตระกูลยามานะดำเนินกิจการอยู่ที่นี่มานานหลายปี ทราบหรือไม่ว่าพวกเขาสมคบคิดกับมรรคเทพสายใดบ้าง ความสามารถของพวกเขาเป็นอย่างไร”
รอยยิ้มของมาสึดะโนบุทาดะชะงักค้าง อดมิได้ที่จะหันไปมองทาเคดะ ฮิซาสึนะ