กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาจี้เหนื่อยล้าเกินไปแล้ว
ยามเพิ่งมาถึงแคว้นญี่ปุ่น เขายังพอนอนหลับสบายได้เป็นครั้งคราว แต่ตั้งแต่เสวียนเมี่ยวบุกทำลายรังของตระกูลคิคุจิไปหลายแห่ง พวกเขาก็อยู่ท่ามกลางการหลบหนีมาโดยตลอด
ต่อให้มาถึงวัดอิจิฮาตะ เขาก็ไม่กล้าหลับสนิท เมื่อครู่พอเสวียนเมี่ยวขยับตัว เขาก็ตื่นขึ้นมาทันที
บางทีอาจเป็นเพราะการมาถึงของพานอวิ๋นทำให้เขาวางใจได้สนิท พอคราวนี้ผล็อยหลับไป เขาก็เข้าสู่ภาวะหลับลึกทันที
เสวียนเมี่ยวลุกขึ้นรินน้ำดื่ม เขาก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ
เสวียนเมี่ยวเอียงศีรษะมองเขาแวบหนึ่ง เห็นลมหายใจของเขาสม่ำเสมอยาวนาน นางเองก็อดผ่อนคลายลงไม่ได้ วางถ้วยชาลง แล้วถือโอกาสหิ้วพานเสี่ยวเฮยยัดเข้าไปในผ้าห่มของเขา ให้พวกมันอยู่เป็นเพื่อนกัน