เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ชวีเล่อและเหล่ายุทธภพถือพวกกรงเล็บเหล็กไว้ในมือ ย่ำเท้าตึกๆ ไม่กี่คราก็ปีนข้ามกราบเรือพลิกตัวเข้าไปในเรือใหญ่ ส่วนพวกจางเหวยอี้ก็ไม่ยอมอ่อนข้อ ตบยันต์ในมือลงไป พวกเขาก็ราวกับมีสายลมหนุนใต้ฝ่าเท้า มือจับและยันกราบเรือไว้คราหนึ่ง พวกเขาก็ข้ามกราบเรือไปประดุจวานรปราดเปรียว...
มีโจรสลัดญี่ปุ่นถือดาบใหญ่วิ่งผ่านมา เห็นพวกเขาเข้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พลันร้องตะโกนโวยวาย ทว่ายังมิทันร้องได้สองเสียง ก็ถูกดาบฟันดับอนาถไปเสียแล้ว...
พานอวิ๋นเห็นอยู่บนเรือก็เลิกคิ้ว หันไปถามพวกอาซิ่นว่า “พวกเจ้าจะข้ามไปหรือไม่”
บนเรือของพวกเขามีคนอยู่เพียงเท่านี้ หลังจากพานอวิ๋นยิงธนูหมด พวกเขาก็กางใบเรือแล่นออกไปได้ช่วงหนึ่งแล้ว ระยะห่างจากเรือญี่ปุ่นทั้งสองลำยิ่งมายิ่งไกล พวกเขาจะข้ามไปได้อย่างไร