เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เชินเอ้อร์มู่เหงื่อผุดเต็มหน้าผาก ในใจหนาวเหน็บ ทว่าไม่กล้าไม่ตอบ “ขะ...ข้า หมู่บ้านพวกเรากลับมา 13 คน หมู่บ้านอื่นก็กลับมาแห่งละ 10 กว่าคนขอรับ แต่จำนวนที่แน่นอนข้าไม่รู้ อีกทั้งยังมีคนแอบหนีกลับมาอีก จึงบอกให้แน่ชัดไม่ได้”
พานอวิ๋น “ฉายานามคือสิ่งใด”
“อะไรนะขอรับ” เชินเอ้อร์มู่เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้างุนงง
พานอวิ๋นกล่าว “ข้ารู้ว่าบนหมู่เกาะหมาจู่มีพวกโจรสลัดทะเลซ่องสุมอยู่กลุ่มหนึ่ง พวกมันอ้างตนเป็นพรรคมังกรเร้น แล้วพวกเจ้าเล่า พวกเจ้าชื่อว่ากระไร”
“หา” เชินเอ้อร์มู่ทำหน้างงงัน “ขะ...พวกเราไม่มีชื่อขอรับ ข้ารู้เพียงว่าพี่ใหญ่ฟ่านคือหัวหน้าใหญ่ของพวกเรา พี่ต้าชวนเป็นหนึ่งในรองหัวหน้าใหญ่ พวกเราเพียงฟังคำสั่งพวกเขาไปปล้นชิงของก็พอแล้ว ไม่เพียงตนเองได้กินอิ่มดื่มหนำ ยังสามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้อีก